In september vorig jaar werd ik door de HAN uitgenodigd om een “Wiki-Talk” te geven over We-Think. Die kan je in zijn geheel hier bekijken:

Waarom belden ze mij?

Ik help maatschappelijke projecten co-creatie vorm te geven en te organizonderen. In november 2009 mocht ik het voorwoord schrijven van de Nederlandse vertaling van We-Think (aff), het boek van Charles Leadbeater dat nog steeds mijn nr 1 is als het gaat over zelforganisatie. We leven in een tijdperk van pro-sumers, participatie, crowdsourcing, co-creatie en nog zo wat van die buzz-words. Dat gaat gewoon over hoe vrij omvangrijke losjes georganiseerde groepen mensen samen veel voor elkaar kunnen krijgen. Leadbeater brengt de buzz tot menselijke proporties terug en zet het in een historische context.

De ingrediëntenlijst van We-Think.

Mijn oma zei altijd: “een middelmatige kok werkt op basis van een recept, een goede kok op basis van een ingrediëntenlijst.” Als je weet wat erin moet zorg je door vaak te proeven voor jouw eigen sublieme mix. Hier volgt dus de lijst met ingrediënten van een We-Think organisatie. De verhoudingen en hoeveelheden zullen per project en groep verschillen.

  1. Nodig EEN HELDERE KERN waaromheen zich een community kan vormen (een doel, een missie, een product)
  2. Een groot, onderling verbonden en divers netwerk van mensen dat bijdraagt en contact heeft met elkaar
  3. Structuur en coördinatie van de samenwerking: zo weinig mogelijk maar wel precies genoeg!  

De studenten waren in groepen verdeeld en elke groep moest vragen voorbereiden voor een 20 minuten durend vragenvuur aan mij na afloop van mijn lezing. Dat was voor mij ontzettend leuk en leerzaam om te doen. Ze stelden prikkelende vragen die me uitnodigden om in mijn eigen ervaringen te graven en dieper in te zoomen op de praktijk van zelf organisatie.

Hier vind je het lijstje vragen van één van de groepen. De hele wiki die de studenten over dit thema maakten staat hier. Hier de aantekeningen van een andere student.


Also published on Medium.