Comments on: Je noemt een timmerman toch ook geen ‘hamer’?

By: ingeborg van meggelen

ingeborg van meggelen — Tue, 07 Oct 2008 20:17:04 +0000

hoi sanne

ineens kom ik dit weer tegen doordat ik mezelf ergens een spin in het web noem…en dan google op spin in web, en jou naam tegen kom en dan die van de hamer, die noemde je van de zomer ook op de borrel met Rikkert..
tja…als ik dan dus geen spin in web ben, wat dan wel? goeie vraag…wie ben ik in essentie? ga er morgen op een netwerk avond nog eens verder mee stoeien…je hoort weer…misschien zoiets als iemand die mensen een stapje verder wil helpen op hun reis…of mee wil lopen …wherever and whenever…

groetjes Ingeborg

By: Sanne Roemen

Sanne Roemen — Thu, 25 Sep 2008 14:48:48 +0000

Ha, Annedien. Wat gebeurt er met mij als ik een ander help zijn of haar essentie te ontdekken? Een prikkelende vraag waar ik lang op heb lopen broeden en waarvan ik je het antwoord schuldig blijf. Ik voel hem wel maar heb er geen woorden voor. Het is ook geen punt, geen moment, niet ingekaderd ofzo. Het is misschien dat gevoel dat als behang achter mijn leven hangt en klinkt als “wat heb ik het toch fijn”.
Essentie is misschien inderdaad tegelijk een label en het ontdoen van labels. Wat als er nou helemaal geen woorden zouden bestaan?
Ha, Marina. Ik krijg face to face nog steeds talloze enthousiaste reacties van mensen. Dat wilde ik je nog even meegeven. En leuk dat je ingaat op de vraag van Annedien. Wanneer mensen in de reacties met elkaar in gesprek gaan vind ik het bloggen op zijn leukst.

By: Marina

Marina — Fri, 19 Sep 2008 07:15:02 +0000

@ annedien

mooie vragen die je daar stelt.

omdat ik het plaatje in de post gemaakt hebt, wil ik nog even toelichten dat de hamer en de timmerman zijn bedoeld als metafoor en niet als label of karikatuur an sich.

Ik weet niet of je de visuele essentie van Sanne gezien hebt? Als je vraagt: “wat ligt daar voorbij?” dan is die vraag misschien wel hét antwoord. Blijf jezelf vragen stellen, zijn de grenzen die we zien echt?

Mooi om te zien dat Sanne’s post nou juist dát met jou doet: je gaat jezelf (en de ander) vragen stellen. En daar zou wel eens de essentie van Sanne kunnen zitten …

By: Taco Jan Osinga

Taco Jan Osinga — Sat, 13 Sep 2008 20:05:11 +0000

Boeiende reflectie. Leuk om te lezen!

Eigenlijk gebruik ik helemaal geen labels. Ik ben me er ieder geval nu niet bewust van…

By: Annedien Hoen

Annedien Hoen — Sat, 13 Sep 2008 08:41:10 +0000

Maar is ‘essentie’ niet ook een label voor iets? Voorbijgaan aan het gereedschap is één, jezelf definiëren aan de hand van je karakter, talenten en voorkeuren is het volgende, maar ligt daar voorbij niet weer een vorm waar je jezelf ook van zou kunnen losmaken? Je bent geen hamer omdat je niet je gereedschap bent, je bent geen timmerman omdat je, als de situatie daar om vraagt, net zo gemakkelijk als stukadoor een probleem zou oplossen … maar wat ligt daar voorbij? Wat gebeurt er precies met jou als je een ander helpt zijn of haar essentie te ontdekken?

By: Willemijn

Willemijn — Wed, 10 Sep 2008 23:23:20 +0000

Ha Sanne,
Wat een verademing om dit te lezen.
Al jaren ben ik bezig met labeltjes voor op visitekaartjes. En iedere keer weer denk ik zo’n kaartje is te klein om alles op te zetten. Dus heb ik er geen of heel veel waar je uit mag kiezen. En dan weten mensen nog niet wat je doet.
Op het digitale vlak kom ik graag een keer van je leren, want dat klinkt toch als een uitkomst.
Nu ben ik op het punt dat ik op kaartjes ga schrijven wat ik het liefst doe… (die poezen op schoot vind ik een goeie!!!) of wandelen in het bas, mensen kijken vanaf een terrasje. De mogelijkheden zijn eindeloos. Oja vrijdag naar Naamlooz is ook een goeie. Tot vrijdag!

By: Marina

Marina — Wed, 10 Sep 2008 07:47:12 +0000

Hee Sanne, je post werkt nog lekker door.

Denkende over mijn essentie komt Michelangelo als beeld naar boven. Op de vraag hoe hij toch zulke mooie beelden kon maken uit grove stukken steen, antwoordde hij:

“Ik vorm niet de steen om tot een beeld,
ik bevrijd het beeld dat in de steen zit opgesloten”

Daar zit ergens de clou tot mijn essentie. Ik pruttel vrolijk nog wat verder. Dank voor het prikkelen van mijn hersenpan!