karma

Wees de kennistuinman

Hmja. Na wat verdieping, o.a. in mijn oude studieboeken ;-p zie ik dat er best veel definities zijn, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. Ik denk dat dat simpeler kan. Ongeveer zo graas ik het bij elkaar:

  1. Wat is je doel (als mens, netwerk, organisatie, community of practice)
    Het is al best wel een groot ding als je hier duidelijkheid over hebt. Als je ontdekt waar het werkelijk om draait, wat de essentie is.
  2. Welke kennis is nodig om dat doel te kunnen bereiken?
    Altijd een leuke vraag om in te duiken: wat moet je weten om je ding te kunnen doen?
  3. Welke kennis is er beschikbaar?
    Vaak al best lastig om hier zicht op te krijgen, vooral als organisaties wat complexer worden.
  4. Zit er een gat tussen wat er nodig is en wat je hebt?
    Als je wéét wat je niet weet, ben je al een heel eind.
  5. Hoe vul je het gat op?
    Je hebt grofweg twee opties: opleiden of meer mensen betrekken.
  6. Hoe zorg je dat bestaande kennis vindbaar is en behouden blijft?
    Trap niet in de valkuil om dat meteen in ICT te zoeken! Het kan bijvoorbeeld ook door verhalenvertel avonden, door een meester-gezel systeem of door een mooie bibliotheek. Technologie kan zéker helpen, altijd wel. Maar het is een middel, niet een doel.
  7. Hoe help je mensen van elkaar te leren door kennis uit te wisselen?
    Hier komt cultuur om de hoek. Een open en delende houding van mensen, een omgeving waarin het niet eng is om te laten zien wat je kan of weet, en ook wat je niet kan of weet!
  8. Hoe help je mensen om samen kennis verder te ontwikkelen?
    Dit gaat meer om middelen: krijgen mensen wat ze nodig hebben om op kennis voort te borduren en deze uit te bouwen?
  9. Hoe zorg je dat men elkaar kan vinden?
    Hoe zorg je dat men weet wie wat weet, wie wat wil, wie waar behoefte aan heeft, wie wat te geven heeft? Leren met en van elkaar is heel erg effectief. En leuk. Het vinden van kennis is één, maar het is duizend maal slimmer om te zorgen dat mensen elkáár kunnen vinden.