Deze maand is voor mij een soort oud en nieuw maand. Ik ben bijna jarig en overpeins het afgelopen jaar en bezie wat me te doen staat in het komende jaar. Het einde van de zomer, het begin van nieuwe dingen. Bezinning dus. Ik vind het heerlijk om anderen als spiegel te vragen dus ik vroeg vorig jaar rond deze tijd op Twitter of mensen mij in drie woorden konden vatten. Van wat er gezegd werd, heb ik in Wordle onderstaande “wolk” gemaakt. Zonet ben ik al bezinnend mijn computer een beetje op aan het ruimen en kwam ik die woordenwolk weer tegen. Halleluja, dat geeft me alweer een positieve prikkel. En nu zit ik erover te bloggen. Waarom doe ik dat nou weer?

Nou, als ik die wolk zo zie en er weer van ga blozen dan denk ik even aan mensen die weerstand hebben tegen “social media” of online leven. Mensen die “virtueel” gelijk stellen aan “niet echt”. Die een tegenstelling voelen tussen online leven en “In Real Life”. Ik snap dat best. Had 16 jaar geleden zelf ook een enorme weerstand tegen computers en zag ze als “techniek”. Maar op dit moment is er voor mij geen onderscheid meer tussen online en offline leven. Het internet is niets meer of minder dan een van de plekken waar ik mijn vrienden, collega’s en klanten ontmoet. Het is voor mijn bedrijf een etalage, voor mijn persoon een podium en voor mijn sociale leven een hele gezellige kroeg die er altijd is.

Dus als ik behoefte heb aan feedback of op zoek ben naar antwoorden op prangende zakelijke of privé vragen, zin heb om een groepje vrienden te mobiliseren om wat leuks te gaan doen dan grijp ik de ene keer naar de telefoon en de andere keer naar Twitter of mijn weblog. Wil ik ventileren, mijn gal spuien of juist ergens over jubelen, dan doe ik dat, al naar gelang het tijdstip van de dag, de plek waar ik mij bevind en hoe mijn pet staat, online en / of offline.

Bij een vriendin op de bank, bij mijn ouders aan tafel, met een groep maatjes in de kroeg, met een klant aan tafel of met mijn online netwerk op Twitter, LinkedIn of Facebook. De online wereld is een van de plekken waar ik mijn gezicht laat zien, verbindingen aanga en mij versta met anderen. Het is een aanvulling. Het unieke is dat het zich met “het echte leven” verweeft: fysiek kan ik niet op twee plekken tegelijk zijn, online wel. Daarnaast gaat vrijwel alles online ontzettend veel sneller en makkelijker dan offline. Van mij hoeft zeker niet iedereen dat zo te doen. Weerstand mag, er bewust voor kiezen om het niet op mijn manier te doen mag ook. Helemaal prima. Maar mij helpt het enorm, op alle fronten.

Deze woordenwolk geeft me het gevoel dat mensen die mij kennen, zowel online als offline (en daar zit veel overlap in) mij écht zien. De woorden die daar staan betekenen veel voor mij. Sommige zijn verrassend en nieuw voor me, andere herken ik me meteen in. Mijzelf door de ogen van anderen. En er spreekt waardering en liefde uit. Tuurlijk ontbreekt de kritische noot. De woorden “ongenuanceerd”, “chaotisch” en “bot” ontbreken terwijl ik zeker weet dat ik dat ook wel eens ben. Maaruhhh… BOEIEN! Ik heb een boost gekregen via Twitter, op het moment dat ik dat een jaar geleden nodig had en ik vind hem nu weer terug en hij doet weer iets moois! Kortom: who cares en kritiek op Sanne heb ik zelf al in overvloed. Dus ik denk dat ik dat gewoon even met jullie wilde delen en vooral ook even de mensen wil bedanken die vorig jaar aan die wolk bijgedragen hebben. En voor de sceptici: ja, het kan zeer zeker ook zonder. En ik vind het leuker mét.