Mijn moment van 2017 én nieuwe foto’s

Gelukkig nieuwjaar allemaal! Ik heb weer een met rituelen doorspekte kersttijd achter de rug. Het terug- en vooruitkijkweekje. Het begint met Mijn Moment. Sinds 2003 vraagt Henk Jan Winkeldermaat aan zijn netwerk om hun meest dierbare, belangrijkste, mooiste, meest aangrijpende of karakteristieke moment van het afgelopen jaar vast te leggen in een verhaal van maximaal 500 woorden. Hij deelt die … [Lees meer...] overMijn moment van 2017 én nieuwe foto’s

Wende

We zijn op tijd. Hoewel mijn ouders in mijn beleving al bijna dertig jaar vijftig zijn haasten ze gestaag trager. Maar we zijn er, de jassen hangen, we zoeken een plaatsje waar we het podium goed kunnen zien. Bovenin, achteraan, over vele brede schouders heen en tussen ellebogen door kunnen we het zien. De bar is dicht. Op verzoek van Wende. Papa gaat op jacht naar een drankje. Komt terug: hij … [Lees meer...] overWende

Ansicht

Het lijkt niet te regenen. Toch hecht zich een waas van zichzelf overschattende mist aan mijn bril. Discoshow van straatverlichting en autolampen. Al mijn zintuigen vertellen me dat ik langs de Waal loop, behalve mijn neus. Daar doet de dikke geur van pasgezaagde naaldbomen een dansje. Resultaat: een niesbui van jewelste. Volgens de neus wandel ik in Oostenrijk de berg op, tussen stapels in rij en … [Lees meer...] overAnsicht

Schoolbord

Er stonden altijd hortensia’s daar. Schouderhoge bloemrijke wolken van hortensia’s. Een letterlijke roze wolk. De hele border zoemde van de bijen en hommels. En dan op de achtergrond nog net een stukje van dat witte huis en een strakblauwe lucht of eentje gevuld met tevreden zwevende schapenwolkjes. En nu? Grijs beton. Bijna zwart. Niet van die grindtegels, waar soms nog eens een mooi … [Lees meer...] overSchoolbord

Ik dacht even dat ik gek werd

1997. Vondelpark, schuin achter het openluchttheater. Een zwoele zomeravond, dobberend op de warme roes van een paar pilsjes en een joint. De wind blaast vlagen van het akoestische optreden over de vijver onze kant op. Mijn maatje en ik. Hij schizofreen, ik voorzover bekend niet. Soms is hij hij, soms is hij even weg. Verdwijnt hij in het landschap van zijn wanen. Een wereld waar ik niet kan … [Lees meer...] overIk dacht even dat ik gek werd