Verdwijnen

Onderstaand gedichtje is inmiddels drie keer vergeten en terug gevonden. Ik schreef het bijna 20 jaar geleden aan een vriendin. Omdat ik dacht dat ze het nodig had, denk ik. Ze stuurde het me later op. Omdat ze dacht dat ik het nodig had, denk ik. Ik vind het telkens terug, ik heb het regelmatig even nodig ook. Ik deel het hier maar. Ik zal wel niet de enige zijn, namelijk. verdwijnen in de … [Lees meer...] overVerdwijnen

Bloedwolk, een gedicht uit de oude doos

Een tijdje geleden ruimte ik al mijn notitieboeken op. Ik nam de tijd om de pareltjes eruit te halen, gedichten, verhalen. Die legde ik te rusten. Nu blader ik ze door. Deze wil ik wel delen: Bloedwolk Een bloed wolk deken van mijn ziel Blauw in mijn hart steenval langs de weg die mijn geest zo lang zocht 20 karaats met een kern van pijn wil niet aankomen dolen zoeken omwegen leven, … [Lees meer...] overBloedwolk, een gedicht uit de oude doos

Nee, laat me niet los

“Wat denk je nu?” “Ik laat je los…” Nee, laat me niet los! als je denkt dat ik stop met jou willen horen probeer het dan nog één keer je hebt iets gevonden dat de kern raakt neem een bocht probeer andere woorden laat me niet los probeer het nog één keer? Nee laat me niet los ook niet met tranen in je ogen denk niet “ze wil me niet horen” denk niet dat ik al begrepen heb wat je wilde … [Lees meer...] overNee, laat me niet los