It’s all a joke

“Ga jij ook van facebook af?”. Ik heb het ongeveer twee weken afgehouden om hier iets van te vinden maar ik hou het niet langer vol. Nu ook ons zondagse ludieke wakkerschuddertje ons oproept om facebook te deleten moet ik even wat kwijt. Ik vind het namelijk allemaal nogal stom. Ik vind jou stom. En mezelf ook. En die achterlijke online corpo’s die met gebakken lucht in dotcombubbel 2.0 hangen te … [Lees meer...] overIt’s all a joke

De cheetah en de schildpad

Een steen in mijn buik. Een soort anticiperende zenuwen, alsof mij een standje te wachten staat maar ik weet niet precies waarom. Het onheilspellende gevoel iets vergeten te zijn. Stijve schouders, mijn stem hoog in mijn keel. En ja hoor, daar meldt de eerste dubbele afspraak zich. Glad vergeten jongens, geen idee hoe die uit mijn agenda is gevallen, duizend maal sorry. Ik ben een half uur minder … [Lees meer...] overDe cheetah en de schildpad

Reddeloos verloren zonder deadline?

Met mijn carrière als uitsteller ben ik al rond mijn geboorte begonnen. Ik was twee weken te laat. Zelf vind ik dat ik best op tijd was, ik heb mijn eigen verjaardag namelijk wel gehaald. De crèche heb ik ook uitgesteld. Ik had zo hard geen zin om daarheen te gaan dat mijn moeder in haar pogingen me af te leveren door verschillende omstanders is beschuldigd van kindermishandeling. Na twee keer dit … [Lees meer...] overReddeloos verloren zonder deadline?

Wende

We zijn op tijd. Hoewel mijn ouders in mijn beleving al bijna dertig jaar vijftig zijn haasten ze gestaag trager. Maar we zijn er, de jassen hangen, we zoeken een plaatsje waar we het podium goed kunnen zien. Bovenin, achteraan, over vele brede schouders heen en tussen ellebogen door kunnen we het zien. De bar is dicht. Op verzoek van Wende. Papa gaat op jacht naar een drankje. Komt terug: hij … [Lees meer...] overWende

Schoolbord

Er stonden altijd hortensia’s daar. Schouderhoge bloemrijke wolken van hortensia’s. Een letterlijke roze wolk. De hele border zoemde van de bijen en hommels. En dan op de achtergrond nog net een stukje van dat witte huis en een strakblauwe lucht of eentje gevuld met tevreden zwevende schapenwolkjes. En nu? Grijs beton. Bijna zwart. Niet van die grindtegels, waar soms nog eens een mooi … [Lees meer...] overSchoolbord