Ik ging schrijven bij de Blaauwe Hand want white noise en dan concentreer ik me zo fijn. En Servisch gehaktbrood. En bier. Natuurlijk. Ik schoof aan de grote tafel aan, een andere plek was er niet. Twee Belgische meneren maakten samen cryptogrammen. Ze waren naar Bowie geweest in Groningen het viel een beetje tegen. Die meneer jatte ook maar alles bij elkaar. “Creativity always builds on the past” zei ik. Ze vroegen of ik aan het schrijven was, wijzend op mijn pen en schrift. Ik zei “nee… of… ach ja”. “Dan kunnen wij later zeggen dat we u hier nog hebben gezien”. Ze vroegen mijn naam niet. Maar ze kunnen dat later wel zeggen.

Ze kwamen uit Leuven en Gent en waren ergens halverwege in een gezamenlijk huishouden beland, getrouwd en wel.

Het was een beetje koud, ik had een dekentje omgeslagen. De Belgen gingen weg. “Ik geef u een zoen” zei de ene. Spontaan voor een Belg.

Lees Interacties